บนทางเดินที่มันบ่ได้โรยกลีบดอกไม้
มีขวากหนาม คำเย้ยหยัน
คอยถ่า ทิ่มแทง บางคนบอกว่าเพ้อฝัน
เว้าให้เฮานั้น หมดแรง
แต่ใจยังแกร่ง ย้อนมีไฟลุกอยู่ข้างใน
สิไปฟังเฮ็ดหยังคำคน
ที่เขาบ่ได้มาสู้กับเฮา
สิไปสนเฮ็ดหยังเงา
ที่คอยหลอกหลอนให้เฮาท้อใจ
กำหมัดให้แน่น ยืนหยัดด้วยขา
ทั้งสองข้างเอาไว้
ความสำเร็จบ่ได้มาง่ายๆ
ถ้าเฮาบ่เริ่มลงมือ
เซื่อในสิ่งที่เฮ็ด
แล้วเฮ็ดในสิ่งที่เซื่อ
กำลังยังเหลือเฟือ
บ่ต้องย่านคำสบประมาท
เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด แล้วเดินตามฝันที่วาด
ศรัทธาสิพาเฮาประกาศ
ว่าความพยายาม บ่เคยทำร้ายไผ
เหงื่อที่รินไหล มันคือเครื่องหมายของคนสู้
รอยแผลที่มีให้ฮู้ ว่าเฮาผ่านอิหยังมา
บ่มีคำว่าสาย ถ้าใจเฮายังเห็นคุณค่า
เชื่อในคำว่า สักมื้อหนึ่งต้องเป็นไปได้
กี่ล้ม กี่ลุก กะสิกัดแข่วสู้
ถ้าเฮาบ่สู้ คงบ่มีวันสำเร็จ
ขอแค่พิสูจน์ ได้ลงมือเฮ็ด
ถือว่าได้ก้าวไป
กำหมัดให้แน่น ยืนหยัดด้วยขา
ทั้งสองข้างเอาไว้
ความสำเร็จบ่ได้มาง่ายๆ
ถ้าเฮาบ่เริ่มลงมือ
เซื่อในสิ่งที่เฮ็ด
แล้วเฮ็ดในสิ่งที่เซื่อ
กำลังยังเหลือเฟือ
บ่ต้องย่านคำสบประมาท
เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด แล้วเดินตามฝันที่วาด
ศรัทธาสิพาเฮาประกาศ
ว่าความพยายาม
เซื่อในสิ่งที่เฮ็ด
แล้วเฮ็ดในสิ่งที่เซื่อ
กำลังยังเหลือเฟือ
บ่ต้องย่านคำสบประมาท
เชื่อในสิ่งที่เฮ็ด แล้วเดินตามฝันที่วาด
ศรัทธาสิพาเฮาประกาศ
ว่าความพยายาม บ่เคยทำร้ายไผ